1 december 2015
Marc

Ben: meer dan een mobiele provider

Begin 1999. In het Amsterdamse straatbeeld verschijnen affiches over ene Ben. Maar het komt een beetje vreemd over – de ene keer zie je een jong meisje, de andere keer een oude man, enzovoorts. Ze kunnen moeilijk allemáál Ben heten. Er is nog niets dat hint op een nieuwe mobiele operator in Nederland…

Een moment van drie minuten

Tot op 3 februari dat jaar, als voor het nieuws van acht uur ’s avonds, álle Nederlandse televisienetten exact dezelfde reclame van maar liefst drie minuten laten zien. Moet je voorstellen: het spreekt je niet aan, je zapt – maar je blijft in datzelfde verhaal… Hallo, heb je heel even een moment voor me? Ik wil je iets vertellen. Maar voor ik over mezelf begin, laten we het eerst even over jou hebben. Zo begint het. De originele commercial in hip zwart/wit zet Ben in één keer op de kaart. Iedereen heeft het er de volgende dag over.

Ruimte voor Ben

Het is nu ruim 16 jaar geleden. De Nederlandse markt leek in 1999 verzadigd met KPN en Libertel (nu Vodafone), Telfort (nu KPN) en nieuwe prijsvechters als Dutchtone (later Orange, nu T-Mobile). Maar Ben zag nog ruimte - en ik ook.

Ben was voor mij meer dan een nieuw mobiel netwerk. Ben was mijn beloning. Nadat ik in januari ’99 gestopt was met roken vond ik dat ik iets verdiend had. Een vriend zei me dat ik dan eindelijk eens een mobiele telefoon moest kopen. Ik liep inmiddels hopeloos achter zonder.

Altijd al m’n vrienden en vriendinnen bij me

Vlak na de lancering van Ben had een groot deel van de Amsterdamse jeugd door dat je een Ben abonnement kon afsluiten met de Nokia 6150 – het absolute toptoestel dat jaar, en zonder simlock! Er stonden rijen voor de kassa’s waar de telecomshops nu alleen nog maar van kunnen dromen.

Dagenlang heb ik destijds winkels afgebeld of ze dat toestel hadden liggen. Ik vond ‘m uiteindelijk bij een autohandel in Weesp (mobieltjes werden in die tijd zo’n beetje overal verkocht). Wat was ik blij! Middenin een saaie woonwijk voelde ik hoe ik met een mobieltje toch al m’n vrienden en vriendinnen bij me had. Voor altijd. Ik begreep opeens niet meer hoe ik ooit zonder had gekund.

Ben al snel fan

Dat eerste jaar zag ik vanuit Amsterdam het netwerk zich letterlijk uitbreiden. Richting Duitsland eerst tot Amersfoort, dan tot Apeldoorn, weer later tot Deventer en uiteindelijk tot aan de grens – tot zelfs een stuk erover. Belangrijker was voor mij misschien het imago dat Ben verwierf: sympathiek, persoonlijk, eenvoudig, eerlijk, helder. Ben werd een soort sociaal netwerk waarin je je als klant thuis voelde. Helpdesk medewerkers stelden zich zelfs aan je voor! Dat is nu normaal bij veel bedrijven, maar het begon in Nederland bij Ben. In korte tijd werd ik fan. Al die jaren heb ik alles wat ik van Ben kreeg opgestuurd bewaard. Ik voelde me persoonlijk aangesproken: het ging niet over Ben zelf, niet over wat ik aan belminuten en sms’jes verbruikt had – ik kreeg het gevoel dat het over ons ging. Over Ben en mij. Wat zo’n campagne al niet met je doen kan.

Ben opnieuw begonnen

In 2008 is Ben opnieuw begonnen. Daarom heb ik Ben gewoon een keer gebeld. Verteld hoe ik fan geworden ben en waarom, ruim zestien jaar geleden. Ben vond het zo bijzonder dat ik voor dit blog gevraagd ben, als Ben fan van het allereerste uur. Gek hoe dingen kunnen lopen soms: werk ik alsnog samen met Ben. Ik ben Marc. Ben jij ook zo voor de charmes van Ben gevallen?